انجمن های علمی شهید تقی رحمانی

هنگامی که پدرپروین اعتصامی فوت کردند، ایشان تا مدتی گریه نمی کردندوهیچ نمی گفتند ودیگران ازاین بابت ناراحت بودندومی ترسیدند که پروین دق کندوقتی که به پزشک رجوع xa0کردند پزشک گفت که باید تنها در اتاق پدر بماند. و پروین دو روز در اتاق پدر تنها ماند و هیچ نگفت و سرانجام در روز سوم یک شعری در وصف پدرش گفت و همراه آن اشک ریخت: پدر آن تیشه که برخاک تو زد دست اجل تیشه ای بود که شد باعث ویرانی من یوسفت نام نهادند و به گرگت دادند مرگ ،گرگ تو شد ای یوسف کنعانی من پدر آن تیشه که برخاک تو زد دست اجل تیشه ا...

ادامه مطلب